Voluntary sharing of intangible assets in ICT markets: a new challenge for regulators

ICT regulators need to tackle a phenomenon of sharing intangible assets by companies in a dominant market position. It requires a new approach, a synthesis of two contradicting trends: top-down extortion by the state, targeted primarily to the companies with significant market power (essential facility), as well as bottom-up voluntary sharing of the assets (long term strategy of standard recognition and related network effect).

Top-down state regulations

State regulations are directed primarily to the companies with significant market power. These firms need to share its information and knowledge in situations where their absence makes it difficult or impossible for  other companies to conduct their business (essential facility). The business world has seen many attempts to force companies to share their confidential know-how.

Let's take for example a case IBM vs. Compaq, Digital and Intergraph who wanted IBM to share with them its know-how. The court ruled that cooperation should not interfere with intellectual and industrial property that IBM has developed on its own and which led to leading position in this field. However, this view has subsequently evolved towards wider desirability and acceptability on forced sharing of confidential knowledge (such as Microsoft sharing its proprietary source-code).

Web 2.0 a Web Squared

Ostatnio zauważyłem, że istnieje wiele nieścisłości i rozbieżności w definicji Web 2.0 i Web Squared. Celem tego wpisu jest ich syntentyczne zdefiniowanie. Przedstawione poniżej definicje oparte są na specjalnym raporcie napisanym przez O’Reilly i Battelle przy okazji Summit Web 2.0 w 2009 roku.

Web 2.0 

W Web 2.0 traktujemy sieć internetową jako platformę dla aplikacji. Ich sukces i użyteczność zależy od liczby użytkowników. Im więcej ludzi ich używa tym stają się one lepsze. Producenci aplikacji uczą się od użytkowników wykorzystując ich zbiorową wiedzę, natomiast użytkownicy biorą czynny udział w ich dalszym rozwoju. Producenci biorą udział w wyścigu o kontrolę nad najważniejszym aktywem w gospodarce Internetowej, czyli nad informacją. Uzyskanie kontroli nad unikalnym źródłem informacji, które będzie stanowiło podstawę do działania aplikacji może prowadzić do uzyskania renty monopolistycznej.

Chrakterystyka informacyjnych dóbr cyfrowych

"W zasadzie wszystko, co można przedstawić w postaci cyfrowej – jako sekwencję bitów – jest informacją." (Shapiro and Varian 1999).

Shapiro i Varian zdefiniowali dobra cyfrowe przy pomocy siedmiu ekonomicznych wymiarów:

Koszty produkcji

wyprodukowanie dóbr cyfrowych jest bardzo drogie a wydatki tutaj poniesione są kosztami utopionymi . Przykładowo, kiedy producent zainwestował i wyprodukował film, który okazał się kompletną porażka to nie ma on możliwości odzyskania choćby części zainwestowanych pieniędzy. W przypadku dóbr materialnych (niecyfrowych) zainwestowany kapitał może zostać chociaż częściowo odzyskany.