Sieci strategiczne

Jeszcze kilka lat temu w obszarze zarządzania strategicznego firmy były postrzegane jako autonomiczne jednostki konkurujące o zasoby i wiedze. Jednakże, sieć powiązań i relacji każdej firmy wpływa znacząco na jej działania i wyniki. Według Gulati, Nohria i Zaheer (2000) istnieje pięć kluczowych obszarów, które można rozpatrywać z punktu znaczenia sieci strategicznych. Są to (1) struktura sektora, (2) pozycjonowanie w sektorze, (3) niekopiowalne zasoby i umiejętności firmy, (4) koszty zawierania umów i koordynacji, oraz (5) ograniczenia i korzyści sieci dynamicznych.

Sieci strategiczne można zdefiniować jako zestaw relacji pomiędzy dostawcami, klientami, konkurentami oraz innymi jednostkami organizacyjnymi. Do sieci strategicznych zaliczamy alianse strategiczne, joint ventures, długofalowe relacje pomiędzy kupującymi/sprzedającymi oraz inne, podobne powiązania.

Położenia firmy w sieci strategicznej jest bardzo istotne, ponieważ wpływa na intesywność konkurowania w danej branży. Konkurencja będzie większa wśród firm o podobnej sile i pozycji w sieci. Na jej intensywność będą również wpływać powiązania pomiędzy innymi firmami. Gdy firmy mają ze sobą powiązania ich konkurencyjność względem siebie będzie mniejsza.

Konkuperacja (ang. Co-opetition)

Firmy często tracą ich przewagę konkurencyjną przy okazji gwałtownych zmian technologicznych, które sprawiają, że ich zdolności stają się przestarzałe. Pytanie jednak brzmi, co staje się z przewagą konkurecyjną firm na skutek zmiany zdolności wewnętrznych jej partnerów i konkurentów (konkuperantów – dostawców, klientów, itp.) spowodowanej zmianą technologiczną? Ich sukces może wpływać na firmy, z którymi muszą współpracować i konkurować. Afuah (2000) w swojej pracy przedstawia jaki wpływ na firmy ma zmiana zdolności jej konkuperantów wywowała zmianą technologiczną. Dowodzi on, że wyniki firmy po zmianie technologicznej spadają proporcjonalnie do stopnia dezauktualizacji zdolności konkuperantów wywołanej zmianą technologiczną.